Alle lerenden moeten hulp krijgen om goed te leren omgaan met uitdagingen in hun leven zoals gezondheid, geld, verkeer, sociale media, relaties of seksualiteit.

Ik heb het gevoel dat onderwijs hier op het vlak van seksualiteitsbeleving en relaties faalt. Gezondheid, verkeer, geld en sociale media lijkt beter te worden aangepakt. Er zit naar mijn aanvoelen te veel versnippering op het vlak van relaties en seksualiteitsbeleving. De meeste leerlingen die ik spreek, weten bijvoorbeeld amper wat hormonen zijn en hoe dit een invloed heeft op gevoelens, gedrag en handelen. Dus mijn vraag aan onderwijs, maak beter gebruik van vakoverschrijdende eindtermen en integreer dit in alle lessen. Koppel dingen aan elkaar, leg linken. De taak van het onderwijs is hierin informeren en integraal te educeren. Maar natuurlijk mag ook niet alles vanuit het onderwijs komen, ouders en de samenleving hebben hier ook een taak.

Ik zie helaas veel afwezige vaders. Ik heb het gevoel dat moeders vaak meer betrokken zijn en meisjes beter geïnformeerd in het leven staan. Ik zie veel jongens die niet weten wat het is om "man te zijn" , hier zwaar naar op zoek zijn en blijkbaar geen enkel gesprek hierover hebben met hun vader of kunnen hebben. We moeten dit als maatschappij veranderen en als dat betekent taal geven aan vaders om dit met hun kinderen bespreekbaar te maken, dan is dat wat er nodig is. Los daarvan zou ik mij ongelooflijk onder druk gezet voelen als jongere, de wetgeving is noodzakelijk maar ook niet evident. Jongeren leren door fouten te maken en hoewel ik grensoverschrijdend gedrag niet goedkeur omwille van de zware gevolgen, heb ik het gevoel dat fouten maken hier niet mag. Ik vind dit persoonlijk erg moeilijk om het evenwicht te vinden tussen, grenzen, groeien, veiligheid en vertrouwen. Ik zal het anders zeggen, jongeren haken af om relaties aan te gaan, omdat ze schrik hebben om te falen.