Een sterke samenleving heeft aandacht voor mentaal welbevinden.

Mentaal welbevinden is een uitkomst en moet geen doel op zich zijn, zeker niet als opdracht van het onderwijs. Het onderwijs kan er wel toe bijdragen via inclusie, een klimaat van respect en verbondenheid, leren omgaan met verschil en uitdagingen die zich voordoen in het leven, leerkrachten die aandacht hebben voor leerlingen waar het niet goed mee gaat... Graag iets minder focus in het onderwijs op 'lessen mentaal welzijn' of 'leren spreken over je gevoelens' en meer aandacht voor de processen waarlangs mentaal welzijn ontstaat enerzijds en kennis van mentale problemen waarvoor er bijgeschakeld moet worden naar professionele hulpverlening anderzijds.

Beleid moet zorgen dat professionele en gespecialiseerde hulp voorhanden is waar het nodig is en moet ervoor zorgen dat er vanuit onderwijs snel geschakeld kan worden. Gezinnen en ouders moeten voldoende ondersteund worden om hun opvoedende taak op te kunnen nemen, in gedeelde verantwoordelijkheid met de school. Media moet ook wat minder aandacht hebben voor mentaal welzijn as such maar moet meer inzetten op het delen van verhalen over omgaan met de vele uitdagingen van het leven. Bedrijven moeten mild en respectvol zijn ten aanzien van hun werknemers die de vele ballen van het leven in de lucht proberen te houden en moeten een open communicatie en sfeer creëren waarin uitdagingen met elkaar gedeeld kunnen worden. Ze moeten ook jongere en oudere werknemers met elkaar in dialoog laten gaan zodat die van elkaar kunnen leren op de werkvloer en moeten die dialoog actief stimuleren.